Vorige week overleden: Amy Winehouse. Niet lang daarna verschenen de eerste berichten op Twitter en overige nieuwsbronnen dat de cd’s van Amy de winkel uitvliegen. Is de dood van de artiest goed voor de verkoop? Wie zien het wel vaker met artiesten en kunstenaars. Denk aan Herman Brood (stijging waarde van schilderwerken) of Martin Bril (stijging verkopen boeken). Ik bedoel dit allemaal niet rot – het is heel erg dat deze mensen niet meer onder ons zijn – maar het zette me toch aan het denken. Ik maakte onderstaande notitie in mijn Moleskin:
“Amy Winehouse gaat dood dus wordt gecultiveerd. Waarom? Schaarste. Er is geen productie meer, oftewel het aanbod groeit niet meer. Dus voelt het aanbod schaars”
Mijn pen nauwelijks neergelegd, of er verschijnt vandaag een kort bericht op de website van de Harvard Business Review. Het kleine berichtje bevestigt mijn gedachte over het schaarste idee, maar voegt daaraan ook nog eens toe wat monetair gezien de beste leeftijd is om te sterven.
Vaya con Dios, zal ik maar zeggen.
